Hanna-Arte.com



WIERSZE


Portret Hanny

Urodę świata
pędzlem zaklina
w kształty
syci je barwami tak,
że dla serc naszych
stwarza najlepszy lek
oczy
piją ich nastrój
ciepły
miodowy,
kolorem i kształtem wyraża więcej
niźli słowy.

Wanda Tatara Czopek





Czas nieskończony
zamknięty trwale
w szorstkiej szarości
górskiego głazu
na drodze mijam
co wiedzie stale
przez zmienność pór
i krajobrazów.

Słoneczność żółta
złapana w kwiatach
przez chwilę - pąki
już płatki gubią
tyle zostanie z nas,
gdy po latach
obraz zaświeci
złocistą smugą.

Ewa Zajdek




Portrety kwiatów, chmur i drzew
chcę pozostawić niezmienione.
Maluję w ciszy – by został śpiew
tych dni, co lśniły roziskrzone.

Plączą się czyjeś jasne włosy,
pejzaż zielony, ciemna woda,
dojrzewające zboża kłosy,
zaklęta w obraz chwil uroda

Bo tyle ze mnie pozostanie
I tyle z was i z tego świata:
zamknięty w ramkach pył pasteli
nietrwały, kruchy – jak lot ptaka…

Ewa Zajdek


O mnie / About the Artist

Hanna Romańska - Tusiewicz




     W jej pracach, głównie martwych naturach, pejzażach i portretach odnajduję przede wszystkim szczerość, prostotę i pewien szczególny rodzaj pokory wobec piękna i jednocześnie śladów przemijania świata widzialnego. Czerpiąc z dobrej tradycji malarstwa realistycznego i wykorzystując swój niezwykły zmysł obserwacji utrwala ślady swoich przeżyć w kontakcie z tym co piękne, zmysłowo materialne i emocjonalnie ciepłe. Bogactwo kolorystyczne oraz szczególny klimat jej obrazów sprawia poczucie jakby czas biegł wolniej albo nawet się zatrzymał..

Magdalena Szczęśniak




     Hanna Romańska-Tusiewicz od wielu lat realizuje swoją pasję twórczą jaką stało się dla niej malarstwo. Takie zalety charakteru jak wytrwałość w dążeniu do celu, pracowitość i konsekwencja w działaniu , właściwe artystce, z czasem prowadzić muszą do zadowalających efektów i osiągnięć. Dynamizują tę godną uwagi postawę twórczą. Ta droga rozwoju pozwala odkrywać siebie, swoje możliwości, zaskakiwać siebie samego. Artystka nie poprzestaje na dotychczasowych dokonaniach /-/ Stwarza sobie możliwość poszukiwania takiego języka plastycznego, który pozwoli jej na najpełniejsze i swobodne wypowiadanie się, precyzując właściwą tylko jej stylistykę obrazowania. Techniki, którymi najczęściej się posługuje to olej i pastel. Tematyka jej prac to pejzaż, martwa natura, kwiaty ale też portret. W tej tematyce wyraża swój stosunek do tych form rzeczywistości ją otaczającej, które odczuwa jako jej najbliższe, dając wyraz wrażliwości i umiłowaniu piękna.

W pracowni


Tworząc obraz tej rzeczywistości nie zaciera jej realnych kształtów, pozostaje im wierna, przekazując swój sposób postrzegania, odczuwania, czy przeżywania. Pociąga i fascynuje ją ta wierność naturze. Starannie dobiera każdy motyw Wobec bogactwa form i koloru przyjmuje postawę pełną pokory, wnikliwie obserwuje, analizując każdy szczegół. Dąży do tożsamego z jego wizerunkiem odtworzenia wybranego motywu. czasami zmaga się ze szczegółem, który nie jest jej obojętny, jest ważny - jakby ów detal był jej potrzebny ponieważ wspomaga kreowanie klimatu intymności czy też sprzyja ujawnieniu ogromnej wrażliwości artystki na materialność ukazywanego przedmiotu, jego struktury i faktury. Pozostaje pod urokiem możliwości wiernego oddania połysku szklanego naczynia, chropowatej struktury bochenka chleba czy miękkości lnianej tkaniny, przekazując nam cząstkę tego zauroczenia.Ta kameralność charakterystyczna dla jej malarstwa nie pozbawiona jest wdzięku i nasycona ciepłem dojrzałej kobiecości. Artystka docenia wagę koloru i światła o czym świadczy ogromne bogactwo kolorystyczne jej malarstwa. Kolor i światło, na które jest wyczulona i uwrażliwiona budują owe nastroje i klimaty. Ta pełna afirmacji natury i piękna twórczość pozbawiona napięć i dysonansów, przesycona ciepłem, lekkością i spokojem niewątpliwie nieustannie zmierza w poszukiwaniu harmonii jakby przeciwstawiając się nie zawsze przyjaznej człowiekowi nachalnej i pełnej chaosu rzeczywistości współczesnej cywilizacji.

Lucyna Ciężarek



About the artist

Wernisaż w NCK - Gratulacje od Jana Kantego Pawluśkiewicza

     Hanna Romańska-Tusiewicz was born in Zakopane. She lives in Kraków. She is a member of the Union of Polish Artists, the Polish Crayon Artists Association. H. Romańska-Tusiewicz took part in numerous individual and collective exhibitions, among others in the Second National Crayon Biennale with Foreign Guests' Participation Nowy Sącz '98. She also took part in open air art. workshops in Poland and abroad, as well as in art. competitions and charity auctions. She received the first prize in the competition for a sentimental landscape organised by the "Rękawka" Gallery in Kraków.

     Hanna Romańska-Tusiewicz has been involved in painting for many years.A psychologist by profession she discovered a new expression for her creativity in painting. Her perseverance and diligence have contributed to her impressive achievements. Romańska-Tusiewicz most frequently uses crayon and oil. Her themes are landscapes, still lives, flowers and portraits.

Wystawa Rodzinna w Nowohuckim Centrum Kultury w 1997


They are closest to her sensitivity and perception of beauty. She does not distort reality. She is fascinated by Nature and she is faithful to Nature in her careful choice of every motif. Richness of forms and colours makes her a humble observer of details. The artist's sensitivity enables her to depict intimate climates and material texture and structure of objects. Romańska- Tusiewicz's pictures reflect her fascination with a bright shine of a glass vessel, a rough texture of a bread loaf or softness of a linen fabric. Her mature femininity permeates all her works. Full of colour and light her paintings build up gentle moods.They are warm and calm, as if expressing the artist's constant search for harmony, against the aggressive and chaotic civilisation of the end of the twentieth century.

/translated by Anna Niżegorodcew/





     Ilekroć piszę tekst o malarstwie, przychodzi mi na myśl uwaga C.Moneta, który słuchając zaciętych dyskusji między impresjonistami miał powiedzieć: "Po co tyle gadać, o ile to prostsze malować". Zapewne to samo powiedziałaby Hania Tusiewicz, bo to jest refleksją, jak wnikliwie i klarownie wyrazić naturę. Naturę czegokolwiek - krajobrazu, twarzy, jabłka, butelki czy kwiatu. Przywiązana do naturalistyczno-realistycznej konwencji - któż nie zgłębiał jej tajników, choćby J.Pollock we wczesnych pejzażach - maluje otaczający świat starając się nie uronić drobnego szczegółu decydującego o charakterze i specyfice oglądanego i malowanego wycinka natury. W jej arsenale środków malarskich kontrast jasne-ciemne, modelunek światłocieniowy, rzetelny rysunek konstrukcyjny odgrywają niebagatelną i ważną rolę. Ale w tej literalności określeń plastycznych jest zawsze miejsce na poetyckie niedookreślenie, na zwiewne światło, na migotliwą grę zależnej od światła barwy, a także na mocne zestawienia nasyconych barw. Czasami sztywna dociekliwość walczy z barwną improwizacją, analiza z syntezą, kolorystyczna swoboda z dyscypliną rysunku. Ale dzieła Hanny Romańskiej Tusiewicz świadczą, że artystka nie cofa się przed żadnym ryzykiem i ma świadomość, że w życiu jak w sztuce chodzi o wybór trafny i słuszny.

Ryszard Miłek


[Idź na górę]

Copyright © 2006 by FirstLook.Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved.